Rreth një muaj e gjysmë më parë, Anthony Taylor arbitroi ndeshjen e raundit të 1/6-ave të Kupës së Botës midis Spanjës dhe Portugalisë në Dallas. Tani, megjithatë, ai nuk do të jet i pranishëm për fillimin e kampionatit në Angli.
Gjyqtari anglez e ka varur bilbilin e tij, duke u tërhequr, dhe në një intervistë me BBC, ai shpjegon arsyet që e çuan në marrjen e këtij vendimi në moshën 47 vjeç.
Pasi ka arbitruar 668 ndeshje në futbollin profesionist anglez, çdo finale të madhe të kupës vendase dhe 163 ndeshje ndërkombëtare.
“Një privilegj i madh, por presioni është intensiv dhe sulmi mediatik është i vazhdueshëm,” shpjegoi ai në njoftimin e tij pothuajse një muaj më parë. “Ishte pjesë e vendimit,” shpjegon Taylor.
“Çdo gjyqtar do t’ju gënjente nëse do të thoshte se nuk është prekur nga ai presion ose vëmendja e medias, sepse është një reagim natyror njerëzor.
“Një nga sfidat me të cilat përballen gjyqtarët në të gjitha nivelet është të kuptuarit e plotë të vështirësive të rolit: frika nga gabimet, opinioni publik, tifozët, trajnerët, prindërit, media, kolegët.
“Të gjithë këta faktorë nxisin pasigurinë dhe mungesën e vetëbesimit; nga aty, situata mund të dalë jashtë kontrollit dhe ju humbni aftësinë për të qenë të sigurt për atë që po bëni në fushë.
“Të gjithë përballen me momente kur, pasi kanë jetuar në atë mjedis për një kohë të gjatë, nivelet e tyre të energjisë ulen”, thotë ish-arbitri. “Dhe kjo fillon të ndikojë në motivimin dhe vetëbesimin e tyre. Gjithmonë kthehesh tek kjo: ‘Duhet të filloj nga e para, të sigurohem që të mos bëj gabime, dua ende të shkoj në atë turne ose të arbitroj atë ndeshje’.
“Është një ndjenjë e vërtetë që e përjeton çdokush. Isha shumë i sigurt në mekanizmat e mi të përballimit për ta menaxhuar atë. Vendimi im për t’u tërhequr bazohet vetëm në faktin se trupi dhe mendja ime kanë ndjekur rrjedhën e tyre natyrore në këtë rol: tani janë gati të nisin një udhëtim të ri”.
Pasi arbitroi tre ndeshje në Kupën e tij të dytë të Botës, Taylor thotë se mori vendimin për t’u tërhequr në “kohën e përsosur”. Pavarësisht “një hije trishtimi”, sepse “është një pjesë e madhe e jetës sime në të cilën do të më mungojë përfshirja”.
“Doja të vendosja se kur do të tërhiqesha sipas kushteve të mia. Dhe nuk mendoj se ka një fazë më të mirë për ta përfunduar atë sesa Kupa e Botës”.
