I intervistuar nga Netflix në një dokumentar për të, Jose Mourinho, ish-trajneri i Interit, reflektoi mbi ndeshjen historike të Champions League në vitin 2010 kundër Barcelona-s:
“Barcelona ishte dinake dhe ata e kishin Messin: ai shënonte gola pa problem. Atëherë, golat jashtë fushe vlenin dyfish: prandaj dy gola do të kishin qenë të mjaftueshëm në ndeshjen e kthimit. Kjo është arsyeja pse ata krijuan një atmosferë armiqësore ndaj meje.
“Presioni ishte i padurueshëm. Nëse ishte tashmë e vështirë me 11 lojtarë, atëherë me 10 lojtarë për një orë të gjithë na lanë për të vdekur. Çfarë i thashë Guardiola-s ndërsa ai po fliste me Ibrahimovic-in? Të fitosh kështu është e lehtë, por nuk do të fitosh.
“Nëse do të më duhej të zgjidhja pushimin më emocional të pjesës së parë të karrierës sime, do ta zgjidhja atë. Fola për familjet tona, fëmijët tanë, tifozët, historinë dhe për t’u bërë legjendë: një fjalim drejtpërdrejt nga zemra.
“I pashë djemtë të ktheheshin në fushë me lot në sy: të gjithë dhanë gjithçka. Nuk kishte të bënte me të luajturit futboll, por me rezistimin ndaj një rrethimi. Futbolli është fisnor: vuan dhe jep gjithçka. Kur Barcelona shënoi me Bojanin, mendova se kishte mbaruar. Të kaloja atë raund ishte si të fitoja finalen: ishte disfata më e bukur e karrierës sime”.
