Katër ditë pas zhgënjimit të madh, dështimit për t’u kualifikuar në Champions League të sezonit të ardhshëm me Milanin, Massimiliano Allegri e gjen veten përballë një dere të hapur, Napolit. De Laurentiis, pas një balotazhi me Italianon, zgjodhi trajnerin toskan pas dy vitesh me Conten, gjë që i solli të kaltërve një titull.
Max do të gjejë një skuadër të fortë (shumë e mendonin si pretendente për titull, bashkë me Interin, nëse nuk do të kishte dëmtimet të shumta) dhe, mbi të gjitha, Champions Leaguen, që nuk e arriti me kuqezinjtë, duke sjellë shkarkimin e tij.
Për Milanin, kjo është një surprizë e vërtetë: në sezonin 2026-27, Allegri do të luajë në garën më të rëndësishme të Evropës, ndërsa 19 herë kampionët italianë do të jenë të “detyruar” të luajnë në Europa League (diferenca në prestigj dhe të ardhura është e tmerrshme). Pa përmendur revolucionin e madh të shkaktuar nga vendi i gjashtë. Një revolucion teknik dhe korporativ, me menaxhimin praktikisht të zhdukur. Përjashtimi i vetëm është Zlatan Ibrahimovic, tani në qendër të një përpjekjeje rindërtimi.
Për Allegrin, ky është një veprim i mirëpritur pas një sezoni të vështirë: fati i buzëqesh 58-vjeçarit, i cili do të ketë detyrën e vështirë për të ndryshuar mendjet e tifozëve të kaltër, të cilët për ditë të tëra kanë qenë të zëshëm në mediat sociale kundër nënshkrimit të ish-trajnerit të Juves për shkak të stilit të tij jomodern dhe padyshim jofrymëzues të lojës.
Duke folur për Juventusin: Fushata e fundit e Champions e Max ishte me bardhezinjtë në sezonin 2022-23. Ishte një fushatë katastrofike, me vetëm një fitore (kundër Maccabi Haifa) në gjashtë ndeshje. Një rekord zhgënjyes që megjithatë i lejoi ata të përfundonin të tretët në grupin e tyre (formati i vjetër ishte ende në përdorim) dhe të bien në Europa League. Në garën “e vogël”, ajo skuadër arriti në gjysmëfinale, ku e mposhti Sevilla.
