A ka arsye për t’u shqetësuar kur një skuadër krijon rreth 20 raste të pastra për gol? Jo. Po nëse sulmuesit humbin raste? Këtu përgjigjja është më komplekse: do të ishte problem nëse kjo do të kthehej në zakon. Por emrat e tyre heqin çdo dyshim: Lautaro Martinez, Pio Esposito dhe Marcus Thuram. Kapiteni dhe francezi kanë luajtur një Botëror të gjatë dhe është e pashmangshme të mbartin pak lodhje. Pio, ndërkohë, ka pasur më pak mundësi, edhe pse ndaj Cagliarit bëri një ndeshje shumë të mirë.
Interi nuk ishte efikas as në raste të tjera. Dimarco pati një mundësi të artë, por me këmbën e gabuar, ndërsa Bastoni humbi një tjetër. Statistikat flasin për 29 gjuajtje totale, 7 prej tyre në kuadrat, shifra që normalisht shoqëron një 3-0 ose 4-0, por këtë herë përfundoi 1-0.
Prandaj Chivu ka shumë arsye të jetë i kënaqur. Interi prodhon shumë, fiton duele dhe e çon lehtësisht topin pranë zonës kundërshtare. Barella ishte i frymëzuar, Calhanoglu shumë i qartë dhe Dimarco dominues në krahun e majtë. Edhe 30 minutat e Curtis Jones treguan cilësinë që mund t’i shtojë ekipit.
Tani, me përballjet direkte, ajo që u bë ndaj Cagliarit nuk do të mjaftojë. Do të nevojiten më shumë cinizëm dhe vëmendje. Chivu beson se grupi është i mjaftueshëm, lojtarët duhet vetëm të mësojnë të jenë më të pamëshirshëm, ose të kenë pak më shumë fat.
