Tani çfarë? Më në fund erdhi përgjigjja për pyetjen pse, kur Milani fiton, meritat i merr Allegri, ndërsa kur humbet, fajin e kanë vetëm drejtuesit dhe lojtarët. U dëgjuan kore kundër Furlanit, Cardinale, Ibrahimovic dhe Scaroni, por më pas ndodh që një skuadër pa objektiva si Cagliari dominon në “San Siro” dhe rrëzohet gjithë narrativa e mediave dhe tifozëve.
I rëndësishëm ishte kualifikimi në Champions, edhe në vendin e fundit të mundshëm, por Milani mbeti jashtë. Atëherë? A nuk ka edhe Allegri një pjesë përgjegjësie, sado të vogël? Trajneri kuqezi, i vetmi i paprekur nga kritikat për rënien e dy muajve e gjysmë të fundit të skuadrës, ka bërë të njëjtën gjë si nga rikthimi te Juventusi në vitin 2021: të kërkojë rezultate duke minimizuar ngjarjet në ndeshje.
Ky koncept funksionon vetëm me skuadra dukshëm më të forta. Në futbollin e vitit 2026, të mos kesh ide me topin në zotërim nuk është më opsion. Përkundër debatit për “rifondim”, ndryshimi i trajnerit nuk u mor kurrë seriozisht në konsideratë. Pas humbjes me Cagliarin, shumë vazhdojnë ta quajnë sezonin “mrekulli”, edhe pse skuadra kuqezi u poshtërua në shtëpi nga një rival pa objektiva.
